Parochie

Toevallig of toeval door pastoor-deken R. Maessen


Toeval bestaat niet, hoor je mensen wel zeggen. Toevallig (?) vond ik een briefje met de aantekening dat in het Evangelie maar één keer het woord ‘lachen’ staat en wel bij Lucas 6,21: “Gelukkig die nu huilt, want je zult lachen”. Gehuild wordt er echter op vele plaatsen. Is de Bijbel / het Evangelie dan toch geen Blijde Boodschap? Wie de evangelies leest, komt daar een Man tegen die glimlachend door het leven gaat. Hij lacht het leven toe en dus ook de mensen. Hij is er op uit het leven van mensen gelukkiger te maken, hun levens zin te geven. Hij was mild en innemend. Hij ging met kinderen om, met vrouwen, zieken, uitgestotenen. Hij had aandacht voor de mus maar ook voor het weggelopen schaap. Hij zag de prachtige bloemen in het veld en het allerkleinste zaadje: het mosterdzaadje.
Hij vertelde op aanstekelijke wijze over bruidsmeisjes die niet opletten, maar ook over een bruidspaar dat in een precaire situatie terechtkwam omdat de wijn op was en over ruziënde zussen. Maar hij liet ook zijn eigen tranen zien. Hij sloeg zijn armen om alle mensen als kinderen van de éne Vader. Deze Man was geen somberaar. We gedenken Hem nog elke dag. Kijk naar het kleine vlammetje van de Paaskaars. Hij is er nog steeds. Zijn Geest is onder ons en Hij is in ons midden: Jezus de Christus.
De lente die buiten volop aan het werk is, zal hopelijk ook nieuw leven in ieder van ons laten opbloeien en in onze geloofsgemeenschap. Het mooiste dat er is, is als mensen van elkaar genieten door aandacht, zorg, liefde en respect. Dan kan het ook midden in de winter of in de avond van het leven nog zomer zijn.

René H.M. Maessen, pastoor-deken
|Doorsturen

Agenda



>>> Klik hier voor de complete Agenda.



Waar besteed jij het vakantiegeld aan dit jaar?

Deze poll is gesloten, u kunt niet meer stemmen.

Bekijk resultaten

Aanbiedingen!

Ingezonden Jouw nieuws

Vacatures


Sjnabbeltjes

Laatste reacties